انديشه پنهان

بارانم

آمدم حال ترا از در و دیوار بپرسم

                                  ای سفر کرده ی جاوید من ای یاور خوبم

آمده ام تا با خورشید یادت  دلم را نورانی کنم ودر محراب عشق و پاکی ات به نماز بایستم

یگانه نازنین عاشق از پرواز آسمانی ات ۴۴ روز گذشت چه سخت و جانکاه............

وهنوز همه انگشت بر لب گزان  ناباورانه  پروازت را مینگرند و اوجت را میستایند

و تو فارغ زیبا و سبک بال اوج گرفته ای وبه ما و کوچکی امان لبخند میزنی

و یاد پروازت  اوج و شکوه رفتنت  برای همیشه در اذهان عاشقانت می  ماند

 رفتنت شکوه رستن سبزینه ی آن گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن رویید ومیبالد

کسی میتواند صمیمیت حزن را تعبیر کند؟

هر روز از شدت سرمای دلتنگی و بی کسی به کلبه ات پناه میآورم و با صدای نوشته های وجودت  گرم میشوم  چه گرمای لذت بخشی ..........

باور میکنی که هنوز هستی بیشتر از قبل ؟و  وسعت اندیشه بینش و فکرت برای همیشه در

دل و جان همه ی دوستان ونزدیکانت و هر کس که حتی اندکی با تو بوده  جاودان ماند

چه ماندگاری زیبا و با شکوهی

چه کسی است چشمانش بزرگی اوجت را در آسمان ندیده باشد ؟و خبر پروازت بهت و حیرانی را برایش به ارمغان نیاورده باشد  ؟همه ی این ها را روز به خاک سپاری ات از نگاه و حضور دلبسته گانت می شد خواند

روحت در جست وجوی خداوند بالاگرفت همان گونه که گرما به سوی بالا میرود و رودها به  سوی دریا ......

روحت آنقدر بزرگ بود که وجود همه را دربرگرفت ودریایی که همه را سیراب کرد

از تو در شگفتم ................

باران دلبندم در طول زندگی خداوند از راه تو چه بسیار به من بخشید به همه ...خانواده اقوام دوستان حقیقی و مجازی و هرکس که دمی در کنارت بود

دانستن این که هم چون دستان خدا عمل میکردی و نشانه ای از فضل او بودی چه دلپذیر است من این دست را  میشناسم و نیز دیگران

و هر انچه را که به ما ارزانی داشتی با جان ودل  پذیرا شدیم

چه لذت بخش بود ریگی در سواحل عظیم تو بودن

                                                                                              (دوست همیشگی تو ترنم )

..............................................................................................................................

در پست های بعدی شاید صدای همرا ه زندگی ات یا

 بهار زیبای در حال شگفتنت را بشنوی

دردا كه پاك باز جهان از جهان برفت /  پاك آن چنان كه آمده بود از ميان برفت

به  ياد دوست  عزيزاز دست رفته " باران" وبا اجازه از روح پاك  عزيز ترين مونسم

كه رفتنش تلخ ترين خاطره ام خواهد ماند

مينويسم براي باران و تمام دوستداران او

كه بدانند ترك اين موجود نازنين غم بزرگ جبران نشدني است

باران به خانه ات آمده ام چون

 اينجا بوي  ترا ميدهد بوي صميميت اخلاص عشق دوستي زندگي زلالي و جاري بودن

تو رفتي اما فكر وخاطره ات  .......................هميشه ميماند

واين خانه بازهم خانه توست

تو   فقط  يك انسان نبودي

يك  نازنين فرهيخته ، پر احساس بودن  ،پر درس زندگي،عشق

معلم عشق ،معلم ادبيات ،استاد ادبيات

دوستي بي نظير، مادري فوق العاده ،خوش رفتار و با شخصيت وتاثير گذار ...........

تو از هر زباني قابل تحسين بودي وهستي

و چه زود رفتي ..........................................حيف...............

وقتي هم كه  بودي اين ها را بارها گفتم وگفتند ميداني من چه جواهري را از دست دادم ؟

بي تو چه كنم .؟.....................

با گل هاي زيبايت چه كنم كه درست به خودت ميمانند ؟

چه قدر اين خانه را دوست داشتي  و چه روزها كه فقط آمدن به اينجا تسكينت مي داد  دردهاي جان كاهت وصبر ايوبي ات چه بزرگ و زيبايت نمود

خوشا هنگامي كه دردت را اينجا فراموش مي كردي

مي دانم كه باز هم اينجا سر مي زني چون عاشق كامنت هايت بودي

هميشه برايت كامنت مي گذارم  و  دوستانت نيز .........

خانه ات را روشن نگاه مي دارم اي بهترين

اين خانه دلتنگ توست ترا ميطلبد  

.............................................

آخرين پست اين وبلاگ با قلم " باران"(كه روحش شاد باد) 

با عنوان " يك سبد گل"  بود و از خدا ياري مي طلبم كه بتوانم چراغ اين  وبلاگ را روشن نگاه دارم  

                                                           (از طرف دوستت ترنم )... 

بعضی وقتها شب که همه خوابیده اند  

من یواشکی بلند میشم 

البته چون گاهی درد دارم ونمی تونم بخوابم نه چیز  دیگه

وقتی بلند میشم میدونید چی کار میکنم؟

میرم یک سبد گل می چینم   

از کجا ؟مهم نیست.این گلها همه جا هستند زمین ،اسمون ،ستاره ها، تاریکی شب، به همراه نسیم خنکی که اینروزها می وزد،حتی توی دل خودم توی نگاهم  همراه هر قطره اشکی که میریزم وهمراه هرمشتی که می فشارم تا فقط خود بذانم بر من چه می گذرد ودیگران ، نه.

می پرسید چرا دیگران نه؟ خوب چون بعضی از انها خود غنچه های نورسته ای هستند که هنوز توان تحمل تاراج خزان را ندارند..

شما هم اگه یه شب خوابتون نبرد همین کار رو بکنید .اگر خوب به اطرا فتون نگاه کنید شاید شاخه های زیبا ورنگارنگ گلها را ببینید،روی طاقچه،تو کتابخونه،تو کمد،لای جا نماز،نشد تو اسمون و...ولی بالاخره حتما هستند. حتما.

کی از چی می ترسه؟

بالاخره هر ادمی از یه چیزی می ترسه.مگه نه؟تو هر چه قدر هم قوی و شجاع باشی باز هم از یه چیزی میترسی؟

به من بگو تو از چی می ترسی؟

شاید بگی از خدا. مگه خدا ترسناکه؟خدای زیبا که زیباییها را دوست داره و مهربانترین وچه و چه...

چرا باید ازش بترسی؟

می دونید من از چی میترسم؟ شاید بخندید. ولی میگم.

 از یه سلول . یک سلول کوچولو.

راستی یادم رفت بگم علت نبودنم تو این تقریبا یک ماه همون سلول کو چو لو بوده.

کسی اینجا بلده به من بگه  که چطور باید از سلولها نترسید؟؟؟

• روز پدر:
• به پدر اسمانی تلفن زدم وتبریک گفتم.و...دیگر کسی به ذهنم نرسیدبرای تبریک گفتن.شب به میهمانی منزل  یکی از نزدیکان رفتیم.حالم زیاد خوب نبود .پایم بشدت درد می کرد.وحوصله مهمانی را هم نداشتم وخیلی نشستیم.چند بار به به همسرم اشاره کردم که برویم ولی او اصلا متوجه منظورم نشد.میزبان هم چسبیده بود که حتما شام بخورید وبروید .در نهایت پذیرفتیم وبرای صرف شام به اتاقی دیگر رفتیم.دیگران قبل از ما صرف کرده بودند.انجا دیگر طاقت نیاوردم وزدم زیر گریه .من واشک  در برابر دیگران! این اتفاق از محالاتی بود که اینروزها برایم  بسیارممکن شده.یکی دو نفر از جمله پدر همسرم که مرا بسیار دوست دارد متوجه شد.و بعداز ان دیگر کنترل خودم غیر ممکن بود .خلاصه خیلی سریع مثلا تا کسی متوجه چشمان اشک الود من نشده خدا حافظی کرده و امدیم بیرون.توی ماشین که نشسته بودم همه اش فکر میکردم چرا چنین حالی به من دست داد .درد که بیشتر وقتها بود و نه ان اندازه که در حضور جمع مرا به ان روز بیندازد.پس چرا؟تا رسیدن به خانه حالم بد بود وفکر میکردم.به خانه که رسیدم در رختخوابم خوابیدم و یک قرص ارام بخش هم خوردم وسعی کردم ارام شوم .چندی که گذشت .تازه فهمیدم چرا اینقدر ناراحت شدم.دلم برای پدرم تنگ شده بود
• *******************************************************
• یک فکر بد:
• چند روزی با او قهر بودم.اصلا با همه شان قهر بودم .کدومشون به من جواب داده بود که قهر نکنم؟ که باز هم سلام کنم؟که باز هم ارزوی دیدارشون رو داشته باشم ؟ این فکرها را در سر داشتم ولی جرات گفتنش را به کسی نداشتم .خوب ،گفته بودم که تو خونه مادر بزرگه یه اتاق  برای قهر ودعوا با هر کی دلت خواست هست.رفتم اونجا.اتفاقا اونهم اونجا بود چپ، چپ و با خشمی ساختگی نگاهش کردم.ظاهرا رویش به طرفی دیگر بود ولی میدانستم که مرا دیده و حواسش به من هست مثل همیشه .تمام نیرویم را جمع کردم که بگویم: چرا؟ چرا من؟چرا در را باز نمیکنی؟ چرا انچه گفته ای انجام نمیدهی؟ خلف وعده؟!! این همه ادعا؟این همه ... تنم میلرزید تمام وجودم وتمام سلولهایم میلرزیدند. اصلا انگار تمام اتاق وتمام خونه مادر بزرگ از حرفهای من کوچو لو به لرزه در اومده بود. میترسیدم ادامه بدم.تو  دلم گفتم اخه به تو چی  بگم  تو که زورت از من بیشتره .چی می تونم بهت بگم؟ناگهان از فکری که در سرم بود واز حرفی که زده بودم ترسیدم چون، چون ، خوب ،اون خیلی قویتر از منه. من فقط یک لاک پشت کوچو لو ام.یک دفعه سرشو کامل برگردوند و به من نگاه کرد قبل ازون هم در تیر رس نگاهش بودم ولی این دفعه کامل نگاه کرد.دستم رو گذاشتم روی دهنم وازترس وپشیمونی نمی دانستم چکار کنم که ناگهان مرا صدا کرد. مثل بعضی وقتها که دسته گلهای بزرگ برایم می فرستاد.ارام و نجوا کنان  زمزمه ای کرد  که مست شدم ، مست. ورقص کنان بر دو پای خویش بیرون امدم .وبه پر واز...میدانی او  گفت:

باید خریدارم شوی تا من خریدارت شوم

              وز جان ودل یارم شوی تا عاشق زارت شوم 

                                          من نیستم چون دیگران بازیچه بازیگران

                                                       اول به دام آرم تو را وانگه خریدارت شوم

*******************************************************

کارما ی لاک پشتی:

یک روز یه نفر که خیلی بزرگ بود یکی از خودش کوچکترو خیلی اذیت میکرد واشکش رو در می اورد. حالا اون کوچکتره رفته واین بزرگتره همه اش داره گریه میکنه وداره اذیت میشه.

یک روز یه نفر که خیلی بزرگ بود دل یه کوچولو رو خیلی شکوند.وحالا اون کوچولو بزرگ شده قوی شده ولی نمی دونم چرا این بزرگتره هر وقت نگاهش به کوچو لوهه میفته دلش میشکنه خیلی زیاد هم میشکنه!

یک روز یک نفر که از دست یکی قویتر از خودش خیلی ناراحت شده بود اونو نفرین کرد.نمیدونم این نفرین چقدر قوی بود که در یک لحظه از قویتره رد شد وبه ضعیفتره برخورد کرد.بی برو برگرد ودقیق.حالا اون ضعیف دیگه هر چر هم بشه کسی یا چیزی رو نفرین نمیکنه!

******************************************************

(بر گرفته از دفتر خاطرات یک لاک پشت)

اول! سلام.                                                    

دوم! یک دنیا تشکر از دلهایی که همراه من هستند.ومن هم می خواهم که همراه خوبی برایشان باشم.

سوم !عذر تاخیر  . که امید وارم بپذیرید چون دلیلش یک کسالت مختصر بود.(البته برای ادمهای جون عزیزی مثل من)

چهارم! الان که اومدم و اینهمه دسته گل می بینم که برام فرستادید  از خوشحالی نمی دونم چی کار کنم وناخود اگاه  یاد یک شعر افتادم(راستش ما ....ها همین جوریم دیگه.خوشحال باشیم:یه بیت.

نارا حت باشیم: یه بیت.

عصبانی باشیم : یه بیت.

...باشیم: ...بیت)

همین جوری تمام زندگیمون یک بیت یک بیت میگذره وناگهان میبینیم که به مقطع رسیده ایم وما هنوز هم چنان در حال تغزلیم! 

 داشتم میگفتم که یاد یک بیت از تا گور افتادم. تاگور رو می شناسید؟

 اگر می خواهید بیشتر راجع به تاگور بدونیدبه این ادرس برید.

پروردگار

 نه برای خورشید وماه

بلکه

برای دسته گلهایی که برایمان می فرستد

چشم انتظار

 پاسخ است

بار ها و بار ها این شعر را خوانده ام وبارها به ظاهر ان را معنی کردم وتوضیح دادم ولی همیشه نمی دانستم .بدرستی نمی دانستم دسته گلهایی که خداوند برای ما می فرستد چیست؟.نعمتهایش؟ فرزندانمان؟یا؟؟؟

و همیشه می خواستم معنی اش را بدانم  وخداوند با من چنان کرد که که معنی حرفهای پیر هندو را با تمام وجود چشیدم ودرک کردم. براستی چشیدم .شیرین بود.شیرین.

شما هم خوب فکر کنید و احساس ونظرتان را برایم بنویسید کمک بزرگی است که در حق هم روا می داریم.من مطمئنم که همه ما هر روز دسته گلهای کوچک وبزرگی دریافت میکنیم.

زنگ در به صدا در میاید وپیک برایمان یک سبد بنفشه.

و...حیف که دیر فهمیدم . من منتظر حرفهای شیرین دلهای روشن شما عزیزان هستم. و... متشکرم

. ناگاه عشق، عشق نه، چیزی عجیب‌تر

چیزی شبیه زلزله، اما مهیب‌تر

چیزی غریب مثل نگاه کبوتران

یا مثل چشم های تو، حتی غریب‌تر

تقسیم شد نگاه تو و بی نصیب ماند

چشمی که نیست چشمی از او بی نصیب‌تر

رفتم میان باغ اساطیری گناه

در جستجوی میوه‌ای از سیب، سیب‌تر

تنها همین، همین که بگویم نیافتم

از چشم های روشن تو دلفریب‌تر

با دست‌های سوخته‌ام باز آمدم

عاشق‌تر و حریص‌تر و ناشکیب‌تر

اینک منم غریق تماشای لحظه‌ها

با چشمی از کبوتر و باران، نجیب‌تر

جاده از دور صدا می زند انگار 

                                       قدمهای تو را

از همه عزیزان که با نظرات قشنگشون مرا یاری دادند .متشکرم.

.زندگی، رسم خوشایندی است.

زندگی، بال وپری دارد با وسعت مرگ،

پرشی دارد اندازه عشق.

زندگی ،چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یا د من وتو برود.

زندگی، جذبه دستی است که می چیند.

زندگی، نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است.

زندگی، بعد درخت است به چشم حشره.

زندگی، تجربه شب پره در تاریکی است.

زندگی، حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد.

زندگی، سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد.

زندگی، دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هوا پیماست.

خبر رفتن موشک به فضا،

لمس تنهایی ماه،

فکر بو ئیدن گل در کره ای دیگر.

زندگی، شستن یک بشقاب است.

 زندگی، یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است...

*****************************************

دلم می خواد به این عکس با دقت کنید

هر فکر یا احساسی روکه به ذهنتون میرسه برام بنویسید.بدون این اینکه اونو دستکاری کنید وبخواهید یه انشای قشنگ از توش در ارید .فقط خوب به شباهتها توجه کنید واحساس قلبی خودتون واندیشه پنهانتون رو بیان کنید.

منتظر دل نوشته های قشنگتون هستم ومتشکرم.